English
 
Issues:

SDS Organizational Credibility Development Project

IYGU Iran Regional Action Center

The United Nations Academic Impact (UNAI)


SDS Family:

Upcoming Events:


 

با سررسید موعد اهداف توسعه هزاره (MDGs) تا سال 2015 در اجلاس ریو+20 بر ایجاد چارچوبی جدید برای توسعه جهانی پس از 2015 تاکید گردید. علی رغم تمرکز قوی اهداف توسعه هزاره بر توسعه پایدار، در ابتدای قرن 21 و هدایت زندگی مردم در سراسر جهان به سمت بهبود موثر، هنوز میلیون‌ها نفر از نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی رنج می‌برند.

یکی از دستاوردهای اصلی کنفرانس ریو+20 در ژوئن 2012، دستور کار توسعه پس از 2015 و اهداف توسعه پایدار (SDG) می‌باشد. کشورهای عضو متعهد شدند در فاصله ریو+20 تا 2015، «به ایجاد یک فرآیند بین‌الدولی فراگیر، شفاف و باز برای تمام ذی‌نفعان درخصوص اهداف توسعه پایدار، با رویکرد گسترش و بسط اهداف جهانی توسعه پایدار، توافق شده توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد» اقدام نمایند. این یک فرایند چند ذی‌نفعی جهانی خواهد بود که مشتمل بر کنشگران سازمان ملل و جوامع مدنی به منظور ایجاد چارچوبی فراگیر برای کشورهای درحال توسعه و توسعه یافته می‌باشد. در حال حاضر دستور كار پس از ٢٠١٥ از طريق رايزنی‌های غير رسمی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در حال برنامه ريزی می‌باشد تا در سپتامبر سال ٢٠١٥ آغاز به كار نمايد.

خروجی‌های اين دستور كار بی‌شمار می‌باشد، علي الخصوص مجموعه‌ای از اهداف توسعه پايدار كه به وسيله گروه‌های كاری مجمع عمومي  به عنوان تسهيلگر اين گفتمان جهانی پيشنهاد می‌گردد، همچنين گزارش‌های كميته‌های تخصصي دولتی در خصوص تامين مالی توسعه پايدار، گفتمان مجمع عمومی در تكنولوژی و ديگر موضوعات بسيار پر رنگ خواهد بود.

 


 

 

اهداف و مقاصد پيش‌بينی‌شده برای بعد از سال ٢٠١٥ 

١- پايان دادن به فقر 
٢- تقويت دختران و زنان و دستيابی به برابری جنسيتی
٣- ارتقای كيفيت تحصيلات و آموزش در تمام سنين 
٤- اطمينان حاصل كردن از زندگی سالم 
٥- اطمينان حاصل كردن از امنيت غذايی و تغذيه مناسب 
٦- دستيابی به دسترسی جهانی به آب و سيستم‌های فاضلاب مناسب 
٧-محافظت از انرژ‌ی‌های پايدار 
٨- كارآفرينی‌، امرار معاش پايدار  و رشد برابر
٩- مديريت پايدار سرمايه منابع طبيعی
١٠- اطمينان حاصل كردن از حاكميت شركتی و نهادسازی موثر 
١١- اطمينان حاصل كردن از ثبات و صلح در جوامع 
١٢- خلق توانمند محيط زيست جهانی و تامين مالی طولانی مدت
 
 
 

مشورت‌های کشوری

در حال حاضر مشورت‌های ملی یا برنامه‌ریزی شده و یا در حال اجرا در بیش از 56 کشور در سراسر جهان است، این تعداد در حال افزایش است. (برای آگاهی بیشتر می‌توانید به World We Want 2015 مراجعه نمایید.)

این مشاوره‌ها به منظور تشویق فرآیند فراگیر چند ذینفعی ایجاد شده است. نتایج این مشورت‌ها، برنامه‌های توسعه پس از 2015 را از اولویت‌های ملی و محلی مطلع می‌سازد. ذی‌نفعان، شامل اعضای احزاب سیاسی، سازمان‌های غیردولتی و افرادی هستند که ایده‌هایشان را مبادله خواهند کرد و توصیه‌هایی خواهند نمود که پس از جمع آوری در گزارش به عنوان بخشی از گزارش دبیر کل سازمان ملل متحد -بان کی مون- در مجمع عمومی سازمان ملل در سال 2013 استفاده خواهد شد.

کشور جمهوری اسلامی ایران نیز، در اواخر سال 2012 در لیست کشورهای طرف مشورت قرار گرفت. در همین خصوص سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران با همکاری برنامه عمران سازمان ملل متحد (UNDP) به منظور هم­‌اندیشی با گروه­‌ها و اقشار مختلف اجتماعی از قبیل نمایندگان بخش‌های دولتی، عمومی و خصوصی و سازمان­‌های مردم نهاد با همراهی اساتید دانشگاه­‌ها، اقدام به برگزاری نشست­‌های مشورتی در سطح ملی نمود. در اسفند ماه سال 1391، هفت نشست منطقه‌ای در شش استان کشور برگزار گردید. استان‌های گیلان، کرمانشاه، اصفهان، شیراز، مشهد و تهران، پذیرای استان‌های همجوار خود بودند.

توجه و علاقمندی مدیران سازمان حفاظت محیط زیست به منظور ایفای نقش در سند توسعه بین‌المللی موجب گردید علی‌رغم وجود زمان اندک برای برنامه‌ریزی و اجرا، نشست‌ها بسیار پویا و موثر برگزار گردد.

 

سوال‌های مطرحه در نشست‌های منطقه ای به منظور تدوین گزارش دستور کار توسعه پس از 2015:

 .1به نظر شما پیش شرط ها برای تعیین اهداف چیست؟

  .2چه اصولی را باید رعایت کنیم تا بتوانیم نقش و وظیفه خود را به عنوان کنشگر انجام دهیم؟

  .3تعریف زندگی مطلوب چیست؟

.4 چرا بعضی افراد در کشور زندگی مطلوب ندارند؟

  .5آیا فاصله بین دارا و ندار زیادتر شده است؟

  .6چه کسانی/ سازمان‌هایی وظیفه/ مسوولیت دارند که نسل آینده «زندگی مطلوبی» داشته باشد؟ (دلایل انتخاب و چگونگی انجام وظایف را مشخص نمایید.)

  .7چگونه چارچوبی را برای زندگی مطلوب تعیین کنیم؟

.8 چگونه بین اهداف جهانی و اولویت های ملی کشور تلفیق ایجاد کنیم؟

.9 اهداف و مقاصد را برای چه مدت زمان تدوین کنیم (10-15-20 سال(

.10 چگونه مکانیسم‌های این مشورت می‌تواند برای بررسی‌های آینده یعنی پایش و ارزشیابی مثمر ثمر واقع شود تا بتوانیم به صورتی کارآمد به اهداف مورد نظرمان دست یابیم.

 

نتایج کلیدی مشورت کشوری ارائه‌شده به سازمان ملل برای تدوین دستور کار توسعه پس از 2015

کشور جمهوری اسلامی ایران در سپتامبر 2012 در لیست کشورهای مشورتی جهت تدوین دستور کار توسعه قرار گرفت. در همین خصوص، سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران با همکاری برنامه عمران سازمان ملل متحد (UNDP) به منظور هم‌اندیشی با گروه‌ها و اقشار مختلف اجتماعی از قبیل نمایندگان بخش‌های دولتی، عمومی و خصوصی و جوانان و سازمان‌های مردم نهاد با همراهی اساتید دانشگاه‌ها، اقدام به برگزاری نشست‌های مشورتی در سطح ملی نمود.

 

متدولوژی و فرآیند مشورتی در ایران

به منظور جمع‌آوری نظرات همه اقشار جامعه در کلیه استان‌ها از روش دسته‌بندی خوشه‌ای استفاده گردید که کل کشور به شش منطقه تقسیم گردید که مجموع جمعیت در هر منطقه تقریبا با مناطق دیگر یکسان بود. همچنین، در هر یک از خوشه‌های استانی تنوع توسعه از بعد صنعتی، کشاورزی و ترکیبی از این دو موجود بود که این مساله به جمع‌آوری دیدگاه‌های متنوع کمک نمود.

در شش استان کشور (گیلان، کرمانشاه، اسفهان، فارس، خراسان رضوی و تهران) هفت نشست مشورتی برگزار گردید که با حضور و مشارکت فعال کلیه ذی‌نفعان (دولتی، عمومی، خصوصی، NGOها، جوانان و دانشگاهیان) همراه بود.

در مجموع 237 نفر در فرآیند مشورتی در کل کشور شرکت داشتند که از این میان 63 درصد مذکر و 36 درصد مونث بودند.

در جلسات مشورتی افراد شرکت‌کننده به چند گروه (معمولا چهار یا پنج گروه) تقسیم می‌شدند و سعی بر این بود که ذی‌نفعان مختلف به صورت ترکیبی در گروه‌ها قرار گیرند. پس از تشکیل گروه‌ها، تسهیلگر درمورد حوزه‌های اصلی اهداف توسعه هزاره زمان سررسید این اهداف، دلایل نیاز به چارچوب توسعه جدید، فرآیند بین‌المللی تدوین دستور کار توسعه پس از 2015 و اهداف مشورت‌های کشوری توضیحاتی ارائه نمود. در ادامه از اعضای گروه‌ها خواسته شد که درمورد سوالات مطروحه در نشست با همفکری هم پاسخ‌هایی را تهیه نمایند و در حضور جمع یک نفر از اعضای گروه به ارائه نظرات گروه خود درمورد پاسخ‌ها بپردازدو همچنین، برای بهبود بحث گروهی و ایجاد بارش افکار موثر (توفان مغزی)، توصیه‌ها و پیشنهاداتی ارائه شد.

سپس در فواصل پاسخگویی به سوالات، بر نکات مثبت و آموزه‌های اهداف توسعه هزاره و حوادث و رویدادهای نوظهور جهانی و لزوم تدوین دستور کار توسعه اشاره شد.

در این فرآیند، تلاش بر این بود که صدای جوانان، زنان و قشرهای ضعیف و آسیب‌دیده شنیده شود. به همین منظور در انتخاب CBO/CSOها کسانی انتخاب شدند که مستقیما با گروه‌های آسیب‌پذیر و در معرض خطر بالا و خانواده‌های کم درآمد در ارتباط و همکاری بودند.

 

سوالات مطروحه در نشست‌ها مشورتی

در فرآیند مشورتی، 10 پرسش کلیدی مطرح شد که چهار محور ذیل را در بر می‌گرفت:

- پیش‌نیازها، چارچوب و بازه زمانی اهداف توسعه پس از 2015 (پرسش‌های 1 و 7 و 9)

- دیدگاه‌های کنشگران و مسولان (پرسش‌های 2 و 6)

- تعریف زندگی مطلوب و ویژگی‌های آن (پرسش‌های 3 و 4 و 5)

- شیوه‌های هماهنگ‌سازی اهداف جهانی با اولویت‌های ملی (پرسش‌های 8 و 10)

 

سوالات مطروحه در نشست‌های منطقه‌ای به منظور تدوین گزارش دستور کار توسعه پس از 2015:

1. به نظر شما پیش‌شرط‌ها برای تعیین اهداف چیست؟

2. چه اصولی را باید رعایت کنیم تا بتوانیم نقش و وظیفه خود را به عنوان کنشگر انجام دهیم؟

3. تعریف زندگی مطلوب چیست؟

4. چرا بعضی افراد در کشور زندگی مطلوب ندارند؟

5. آیا فاصله بین دارا و ندار زیادتر شده است؟

6. چه کسانی/ سازمان‌هایی وظیفه/ مسوولیت دارند که نسل آینده «زندگی مطلوبی» داشته باشد؟ (دلایل انتخاب و چگونگی انجام وظایف را مشخص نمایید.)

7. چگونه چارچوبی را برای زندگی مطلوب تعیین کنیم؟

8. چگونه بین اهداف جهانی و اولویت‌های ملی کشور تلفیق ایجاد کنیم؟

9. اهداف و مقاصد را برای چه مدت زمان تدوین کنیم؟ (10-15-20 سال)

10. چگونه مکانیسم‌های این مشورت می‌تواند برای بررسی‌های آینده یعنی پایش و ارزشیابی مثمر ثمر واقع شود تا بتوانیم به صورتی کارآمد به اهداف مورد نظرمان دست‌ یابیم؟

 

در پاسخ‌های شرکت‌کنندگان اتفاق نظر وجود داشت که همه جنبه‌های مثبت اهداف توسعه هزاره مانند «سادگی» و «وضوح» باید حفظ شود. به همین ترتیب، برخی از مسائل مطرح شده تحت اهداف توسعه هزاره از جمله کاهش فقر، آموزش و بهداشت نیز، به اتفاق آرا از حوزه‌های قابل درج در دستور کار توسعه پس از 2015 تلقی شد. با این حال، نیاز به ارتباط متقابل بین اهداف و هد‌ف‌گذاری بر اساس «ارزیابی نیازها» به عنوان اولویت آینده در راه تدوین دستور کار توسعه پس از 2015 ذکر شده است که وجود این نقص در اهداف توسعه هزاره منجر به کاهش هم‌افزایی و همکاری شده است.

در جریان دو مصاحبه ساختاریافته، مسائل مهمی ذکر شد، از جمله «جنگ گرایی، مصرف بیش از حد، اسلحه، مواد مخدر و قاچاق انسان» و همچنین «تحقیر و خشونت، به ویژه علیه کودکان به علت سوء استفاده از مواد مخدر و اعتیاد» که در چارچوب اهداف توسعه هزاره مطرح نشده بودند و بایستی در دستور کار توسعه پس از 2015 به آنها اشاره شود.

 

نتایج و اهداف کلیدی ذیل بر اساس پاسخ به 10 سوال مشورت کشوری ارائه گردیده است:

1. صلح، آرامش و امنیت - پایان دادن به خصومت‌ها

- ایجاد صلح، راه حل غیر خشونت آمیز درگیری‌ها و پایان دادن به تحریم‌ها؛

- آرامش همسو با ارزش‌های فرهنگی، اخلاقی و مذهبی؛

- حکومت پاسخگو با تاکید بر حاکمیت قانون و نهادهای مسوول منافع مردم (شهروندان و دارندگان حق)؛

- تعهد دولت به اهداف جهانی (به عنوان مثال: طرف فعال بودن در کنوانسیون‌های بین‌المللی) در حالی که اختلافات منطقه‌ای را با مکانیسم‌های مالی و عملی مناسب رعایت نماید؛

- عدالت اجتماعی و عدالت و برابری برای گروه‌های آسیب‌پذیر و در معرض خطر، کودکان، جوانان، زنان و قشر حاشیه‌نشین؛

- همکاری‌ جهانی به ویژه از طریق همکاری‌های جنوب/جنوب با ظرفیت و مسوولیت هر کشور.

 

2. توسعه اقتصادی-اجتماعی، حمایتی- مشاغل مناسب و محترمانه

- شناخت و تعهد به شان مقام جهانی انسان با تاکید بر ارزش‌های اخلاقی و مذهبی؛

- پایان دادن به فقر و نابرابری‌های منطقه‌ای با پارادایم توانمندسازی و بر اساس فرصت‌های برابر، دسترسی برابر و کنترل بر منابع؛

- معیشت کامیاب و آینده مناسب و معقول با فرصت‌های اشتغال خوب؛

- آموزش و پرورش و تعلیم با تاکید بر توسعه مهارت‌ها برای کودکان، نوجوانان و جوانان؛

- رفاه اقتصادی فراگیر تحت یک الگوی جدید اقتصادی با هدف توسعه انسانی به جای رشد اقتصادی محض و فراتر از مدل‌های اقتصادی نئوکلاسیک؛

- مصرف و تولید پایدار با تاکید بر اقتصاد زیست‌محور؛

- حمایت اجتماعی از طریق شناسایی چالش‌های جمعیتی و با تمرکز ویژه بر میانسالان و شهروندان سالخورده، حاشیه‌نشین‌ها و ارفاد معلول؛

- تمرکززدایی طرح‌های سرمایه‌گذاری در مقیاس بزرگ با مسوولیت مدیریت ریسک بودجه عمومی به منظور افزایش شفافیت و پاسخگویی و دستیابی به اختلاف منطقه‌ای صفر و

- سلامت عمومی جهانی از طریق تناسب اندام، زندگی سالم، شادی و رفاه و اجتناب از تاکید صرف بر پیشگیری و درمان بیماری.

 

3. اهداف منطقه‌ای

- شاخص‌های کیفیت و کمیت و شاخص‌هایی که مناسب برای زمینه‌های محلی، استانی، ملی و منطقه‌ای است.

- لحاظ نمودن شرایط زیست محیطی و آب و هوایی خاص ایران در تعیین اهداف، به ویژه تنش آبی به دلیل قرار گیری ایران در اقلیم خشک و نیمه‌خشک

- استفاده از رویکرد اجماع‌سازی برای توافق د راهداف و اقدامات لازم برای مقابله با خطرات بالقوه

- اتخاذ یک رویکرد چند بخشی که بر هم‌افزایی و تبادل بین بین اهداف تاکید دارد.

اهداف همسو با تنوع محلی به خصوص زمینه‌های اجتماعی و زیست محیطی باشد.

- مشارکت مبتنی بر حقوق بشر، مردم محور، چند ذی‌نفعی در تمام سطوح با هدف اولویت بندی از پایین به بالا، تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی با استفاده از مشارکت فعال از سازمان‌های جامعه مدنی، بخش خصوصی و دولتی و همچنین دانشگاه‌ها؛

- حمایت از اعتبار شرکت‌های بخش خصوصی با تاکید بیشتر بر توسعه کارآفرینی، شرکت‌های کوچک مقیاس و تعاونی‌ها؛

- تعریف اهداف با تمرکز بر نتایج قابل دستیابی SMART با راه‌حل‌های عملی و اجرای مناسب؛

- دسترسی به اطلاعات و در دسترس بودن داده‌ها در سطوح مختلف محلی، استانی، ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی برای پاسخگویی و شفافیت بیشتر؛

- تبادل دانش، تجربیات مشترک، درس‌های آموخته و تجربیات ناب با تاکید بر همکاری‌های جنوب/جنوب و نظارت، ارزیابی و مستندسازی پیشرفته و پیگیری طرح‌ها و برنامه‌ها مطابق با دستور کار توسعه پس از 2015

 

4. توسعه پایدار

- حفاظت از محیط زیست جهانی بر اساس احترام به سیاره و عوامل محدودکننده محیط زیستی آن و حقوق نسل‌های آینده؛

- مدیریت آب پایدار با تاکید بر آب سالم و فاضلاب بهداشتی و همچنین، رفع چالش‌های مربوط به خشکسالی؛

- دسترسی پایدار و برابر به منابع انرژی، به ویژه انرژی پاک و منابع تجدیدپذیر؛

- اهداف جهانی برای تغییر آب و هوا برای جلوگیری از فجایع زیست محیطی ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای با تاکید بر بهره‌وری انرژی در بخش‌های مسکونی، حمل و نقل و صنعت مطابق با اصل مسوولیت‌های مشترک، اما متفاوت (CBDR)؛

- کشاورزی، جنگلداری و شیلات پایدار؛

- موادغذایی و تغذیه پایدار با تاکید بر گرسنگی، ناامنی غذایی و سوئ تغذیه؛ و

- جوامع پایدار انعطاف پذیر از طریق موارد زیر است:

1. مسکن سبز و مقرون به صرفه با فضای سبز  امن و زمین‌های بازی؛

2. طراحی شهری سبز و مطابق با فرهنگ و ترکم با تاکید بر مسیرهای عابر پیاده - پیاده‌رو‌ها و خیابان؛

3. مراکز محله سبز با تاکید بر مساجد و دیگر مراکز فرهنگی، تجاری و نمایشگاه‌های سرگرم‌کننده؛

4. ساخت و ساز سبز با فاضلاب لوله‌کشی‌شده و تاسیسات تصفیه و مراکز مدیریت پسماند؛

5. جوامع آرمانی قابل زندگی و پر جنب و جوش با تاکید بر هویت محلی و کرامت انسانی؛

6. توسعه اقتصاد محلی؛

7. حفاظت محیط زیست با پیمان‌های حفاظت دوستدارد طبیعت و حساس به مناطقع زیست محیطی؛

8. ایمنی و جبران سریع به ویژه با مدیریت بحران و آمادگی برای بلایا. 

 

 

 

Authorized Signatory:

Collaborators: